Bij de les | Zulke lekkere chocolade eitjes
· leestijd 1 minuut Bij de lesWekelijkse column over het reilen en zeilen op een middelbare school en over de belevenissen in een gezin met pubers en het leven in Zeewolde
Ik hou van chocola. Van puur met sinaasappelstukjes en van melk. Ik ben Columbus eeuwig dankbaar dat hij de cacaoboon in Europa bracht.
De tijd rondom Pasen is qua lekkernij een waar walhalla. Die paaseitjes zijn een geweldige uitvinding!
Je zet ze gezellig in een kommetje op tafel. Dat staat leuk. Geen mens legt namelijk een kommetje met hele chocoladerepen op tafel. Dat is raar. Maar met die eitjes kan dat wel. Zodoende zie je ze overal: in de boekwinkel, op m’n werk, bij de kapper, bij de garage op de toonbank, en zelfs op de balie in het ziekenhuis stonden van die schaaltjes. Ideaal voor een chocolade fan zoals ik.
Ze hebben geen ingewikkelde wikkels maar verleidelijk glanzende papiertjes, er zijn talloze smaakjes en precies het goede formaat.
Ik koop ze natuurlijk voor de kinderen. En verstop ze vervolgens op moeilijk vindbare plekken: in de kast achter de handdoeken of in de mand van de aardappels. Tot mijn eigen verbazing weet ik die plekken feilloos terug te vinden. In het donker. Met mijn ogen dicht.
Het tijdschrift dat ik gister in de wachtkamer openklapte bericht dat een boterham met appelstroop 102 calorieën bevat. En een paaseitje 50 calorieën. Ik weet niet hoe snel ik die weer dicht moet klappen. Waarom staat zo’n dame nou in een leuk vrouwenblad met haar belerende praatjes. Ondertussen zit ik met zo’n gekleurd papiertje in mijn hand en geen idee hoe dat eitje in mijn mond is beland.
Het enige nadeel aan die eitjes dit jaar is dat ze zo duur zijn geworden; moppert menigéén. Vier euro voor een zakje van 200 gram.
Ik lees wat er komt kijken bij het maken van chocola. Wat een ingenieus proces. Vandaar dat het zo lekker is. Cacaobonen groeien nou eenmaal niet in de fabriek en de oogst viel tegen dit jaar.
Eerlijke chocola is het als de boer die de cacao produceert een leefbaar inkomen verdient. Dan is die vier euro peanuts.
Dus koop ik ze weer, ook al zijn ze duur. Verstop ze weer. Eet ze weer. En herhaal dit tot tweede paasdag voorbij is en de laatste kruimels zijn opgezogen.
“Life is like a box of Easter eggs – you never know which one will ruin your diet”. Of zoals een vriendin laatst zei: “chocola lost geen problemen op, maar ja, een wortel ook niet”.
