Bij de les | Nichten en mongolen
· leestijd 1 minuut Bij de lesWekelijkse column over het reilen en zeilen op een middelbare school en over de belevenissen in een gezin met pubers en het leven in Zeewolde.
“Wat is jouw favoriete woord?” Ze kijkt me aan. Ik zit in een weer-aan-het-werk-na-kanker-gesprek en snap niet waar ze heen wil met deze vraag.
Ik heb wel wat met taal, dus eigenlijk zou er een woord moeten op-ploppen, maar ik weet geen favoriet woord.
Onlangs las ik dat taal een spiegel van de samenleving is. Dankzij influencers gaan nieuwe woorden viraal en die zie ik terug op toetsen. Stiekem zoek ik dan even op wat “skibidi” of “skeer” betekent. ‘k Heb namelijk vaak geen idee.
Ik weet wél welke woorden ik stom vind; of ongepast, kwetsend of lelijk. Zo reed ik afgelopen week in het buitengebied van Zeewolde. Blijkbaar was er een jongen 18 geworden. Zijn vrienden hadden twee spandoeken gemaakt en die aan de weg gezet.
Een leuke traditie in het buitengebied om iets leuks aan de weg te zetten. Leesbaar voor iedereen die erlangs rijdt.
Maar op dit spandoek stond geen felicitatie; alleen wat tekst over tyfus en seks; en dat de jarige een pisnicht was, een domme mongool en een kut-akkerbouwer.
Dat is nou nog eens verrijking van de taal ten top: mensen die anders zijn dan jezelf kwetsen voor de fun. En de ouders vonden het blijkbaar prima.
Ze hebben vast geen domme mongool als zusje, of een pisnicht als broer; ik zou trouwens ook niet uit de kast durven komen met zulke vrienden en je zusje voor altijd binnen houden. Waarschijnlijk heeft iemand die ze kennen kanker; want kankerlijer stond er zowaar niet tussen. Blijkbaar toch wel kwetsend.
Ik begreep uit een later spandoek dat ze het niet leuk vonden dat iemand hen verklikt had bij handhaving. Ik was het niet, maar vond het spandoek een trieste vertoning. En sneu weer voor het boeren-imago.
Het zal duidelijk zijn dat deze boeren me niet inspireerden voor mijn favoriete woord. Toen ik later op de Kwartiermakerslaan reed zag ik weer het bordje: “Doe’s lief, hier geen auto’s alsjeblief”. En echt; sinds dat vriendelijke bordje er staat, parkeert er vrijwel niemand meer. Er had ook kunnen staan: “verboden te parkeren”. Maar dit werkt blijkbaar beter.
“Het beste in het leven van goede mensen zijn liefdevolle woorden”, zei mijn chatgpt. En zo plopte er toch een favoriet woord op: “lief”. Als iemand zegt: “je bent lief”; dan smelt je toch?
Dus: “Doe’s lief, maak de volgende keer een ander spandoek alsjeblief”.
